Bilmezler hiç koku alamazlar.
Keskin kokular hep derinlerde.
Doğru bilmişler hayatı hep yanlış yaşamışlar.
Büyük adamlar gibi konuşmuşlar...
Yanılmış tekrar yorulmuşlar...

Oysa hepimiz bir iş istiyoruz, düzene para uğruna satıyoruz özgürlüğümüzü... Reddettiklerimize sarılıyoruz, takım elbiselere sıkıştırıyoruz kafe projesi için yanıp tutuşan bedenlerimizi... Herkes gibi şablonlara aşık oluyoruz, şablonları iyi belleyip herkes gibi sevişiyoruz. En acı olanı da bu sanırım...

Ben ki yalnızlığı severim.
Bilirim, tüm türlerin efendisi kendisidir.

Benim korkularım suyum bulandığında başlar...